๓. ขัชชทายกเถราปทาน (๑๖๓) เล่ม ๓๒

ติสฺสสฺส โข ภควโต ปุพฺเพ ผลมทาสหํ

นาฬิเกรญฺจ ปาทาสึ ขชฺชกํ อภิสมฺมตํ.

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ และได้ถวายผลมะพร้าวและของควรเคี้ยวที่รู้กันดี

พุทฺธสฺส ตมหํ ทตฺวา ติสฺสสฺส ตุ มเหสิโน

โมทามหํ <841> กามกามี อุปปชฺชึ ๒ ยมิจฺฉกํ.

ข้าพเจ้าครั้นถวายผลไม้นั้นแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่แล้ว ย่อมบันเทิง มีความประสงค์สิ่งที่น่าปรารถนา ก็บรรลุได้ตามปรารถนา

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

อิโต เตรสกปฺปมฺหิ ราชา อินฺทสโม อหุ

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าอินทสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ขชฺชกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ขชฺชกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ตติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระขัชชกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ขัชชกทายกเถราปทานที่ ๓ จบ