พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุปาริจริยวรรค
๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน (๑๖๗) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในสุปาริจริยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุปาริจริยวรรค ยุธิกปุปผิยเถราปทาน (๑๖๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๒๖–๓๒๖
[๓๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัปปิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สัปปิทายกเถราปทานที่ ๖
๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระยุธิกปุปผิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกเข็ม
(ท่านพระยุธิกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๑๖๙} [๓๓] เราเที่ยวไปตามกระแสนํ้าใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ณ ที่นั้น เรา ได้เห็นพระสยัมภูผู้เป็นดังต้นพญาสาละมีดอกบานสะพรั่ง[๓๔] เราได้ถือเอาดอกเข็มเข้าไปเฝ้าพระมหามุนี เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้บูชาแด่พระพุทธเจ้า[๓๕] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๖] ในกัปที่ ๖๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสามุทธระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก
จบ ๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน (๑๖๗)