arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุปาริจริยวรรค

๘. ทุสสทายกเถราปทาน (๑๖๘) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในสุปาริจริยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุปาริจริยวรรค ทุสสทายกเถราปทาน (๑๖๘) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๒๖–๓๒๘

หน้า ๓๒๖

[๓๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัปปิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัปปิทายกเถราปทานที่ ๖

๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระยุธิกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกเข็ม

(ท่านพระยุธิกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๙} [๓๓] เราเที่ยวไปตามกระแสนํ้าใกล้ฝั่งแม่นํ้าจันทภาคา ณ ที่นั้น เรา ได้เห็นพระสยัมภูผู้เป็นดังต้นพญาสาละมีดอกบานสะพรั่ง[๓๔] เราได้ถือเอาดอกเข็มเข้าไปเฝ้าพระมหามุนี เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้บูชาแด่พระพุทธเจ้า[๓๕] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๓๖] ในกัปที่ ๖๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสามุทธระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

หน้า ๓๒๗

[๓๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระยุธิกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ยุทธิกปุปผิยเถราปทานที่ ๗

๘. ทุสสทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระทุสสทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผ้า

(ท่านพระทุสสทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๖๐} [๓๘] ในกาลนั้น เราเป็นราชโอรสอยู่ในพระนครชื่อติวรา อัน น่ารื่นรมย์เราได้ผ้าซึ่งเป็นเครื่องบรรณาการมาแล้วได้ถวาย แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สงบระงับ[๓๙] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะทรงรับแล้ว ใช้พระหัตถ์ลูบคลำผ้า ครั้นทรงรับแล้วได้เหาะขึ้นสู่นภากาศ[๔๐] เมื่อพระพุทธเจ้ากำลังเสด็จไป ผ้าลอยตามไปเบื้องพระปฤษฎางค์ เราทำจิตให้เลื่อมใสในพระองค์ว่า “พระพุทธเจ้าของพวกเรา เป็นบุคคลผู้เลิศ”[๔๑] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายผ้าใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผ้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้า

หน้า ๓๒๘

[๔๒] ในกัปที่ ๖๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมมนุษย์ มีพระนามว่าบริสุทธะ มีกำลังมาก[๔๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระทุสสทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ทุสสทายกเถราปทานที่ ๘

๙. สมาทปกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสมาทปกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการชักชวนถวายเรือนยอด

(ท่านพระสมาทปกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๗๑} [๔๔] ในพระนครพันธุมดีมีคณะสมาคมอุบาสกที่ใหญ่ เราเป็น หัวหน้าอุบาสกเหล่านั้น อุบาสกเหล่านั้นประพฤติตามเรา[๔๕] เราประชุมอุบาสกเหล่านั้นทั้งหมดแล้วชักชวนในการทำบุญว่า “เราทั้งหลายจักทำเรือนยอดเดียวถวายแด่พระสงฆ์ผู้เป็นบุญเขตอันสูงสุด”[๔๖] อุบาสกเหล่านั้นต่างรับคำว่าสาธุแล้วดำเนินไปตามความพอใจของเรา พวกเราให้สร้างเรือนยอดเดียวสำเร็จแล้วได้ถวาย แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี

จบ ๘. ทุสสทายกเถราปทาน (๑๖๘)