๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน (๑๖๗) เล่ม ๓๒

จนฺทภาคานทีตีเร อนุโสตํ วชามหํ

สยมฺภุํ อทฺทสํ ตตฺถ สาลราชํว ผุลฺลิตํ.

ข้าพเจ้าเที่ยวไปตามกระแสน้ำ ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ณ ที่นั้น ข้าพเจ้าได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้า ผู้ดังต้นพญาไม้สาละมีดอกบานสะพรั่ง

ปุปฺผํ ยูธิกมาทาย <846> อุปคจฺฉึ มหามุนึ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้าได้ถือดอกเข็มเข้าเฝ้าพระมหามุนี มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้บูชาพระพุทธเจ้า

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

สตฺตสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป เอโก สามุทฺธโร อหุํ

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๖๗ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าสามุทธระ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ยูถิกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ยูถิกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สตฺตมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระยุธิกปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ยุธิกปุปผิยเถราปทานที่ ๗ จบ