arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุธาวรรค

๕. คันธมาลิยเถราปทาน (๙๕) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในสุธาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุธาวรรค คันธมาลิยเถราปทาน (๙๕) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๓๑–๒๓๒

หน้า ๒๓๑

[๒๒] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ มีพระนามว่าวชิราสมะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสูจิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สูจิทายกเถราปทานที่ ๔

๕. คันธมาลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระคันธมาลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายสถูปไม้หอม

(ท่านพระคันธมาลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๗} [๒๔] เราได้ทำสถูปไม้หอมปิดคลุมด้วยดอกมะลิ ทำให้สมควรแด่พระพุทธเจ้า แล้วถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ[๒๕] เราได้ถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้เป็นอัครนายกของโลกเช่นกับ ทองคำอันมีค่า ผู้รุ่งเรืองดังอุบลเขียว รุ่งเรืองดังกองไฟ[๒๖] ผู้ประเสริฐดังพญาเสือโคร่งผู้องอาจ ดังพญาไกรสรผู้มีสกุลดี ผู้เลิศกว่าสมณะทั้งหลาย ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุห้อมล้อม

หน้า ๒๓๒

[๒๗] เราถวายบังคมพระยุคลบาทของพระศาสดาแล้วบ่ายหน้าไป ทางทิศเหนือหลีกไป เพราะเราได้ถวายของหอมและดอกไม้ไว้แล้ว ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้[๒๘] ด้วยผลแห่งสักการะที่ทำแล้วในพระพุทธเจ้าโดยพิเศษ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๒๙] ในกัปที่ ๓๙ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ พระเจ้าจักรพรรดิเหล่านั้นมีพระนามเหมือนกันว่าเทวคันธะ[๓๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระคันธมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ คันธมาลิยเถราปทานที่ ๕

๖. ติปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระติปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการเก็บใบแคฝอยทิ้ง

(ท่านพระติปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๙๘} [๓๑] เมื่อก่อนเราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าชัฏใหญ่ เราเห็นต้นแคฝอย เขียวสด(ซึ่งเป็นไม้โพธิ์ที่ประทับตรัสรู้)ของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าวิปัสสี จึงเอาดอกไม้ ๓ ดอกโปรยบูชา

จบ ๕. คันธมาลิยเถราปทาน (๙๕)