๕. คันธมาลิยเถราปทาน (๙๕) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต คนฺธถูปํ อกาสหํ

สุมเนหิ ปฏิจฺฉนฺนํ พุทฺธานุจฺฉวิกํ กตํ.

ข้าพเจ้าได้ทำสถูปไม้หอมปกคลุมด้วยดอกมะลิ ทำให้สมควรแด่พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ

กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ

อินฺทีวรํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ.

พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก เช่นกับทองคำที่ล้ำค่า ทรงรุ่งเรืองดุจต้นราชพฤกษ์ ดุจแท่นบูชาไฟอันสว่างเจิดจ้า

พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ อภิชาตํว เกสรึ

นิสินฺนํ สมณานคฺคํ ภิกฺขุสํฆปุรกฺขตํ.

ผู้ประเสริฐดุจพญาเสือโคร่งตัวองอาจ ดุจพญาไกรสรผู้มีชาติสูง ผู้เลิศกว่าสมณะทั้งหลาย ผู้ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุห้อมล้อม

วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข

จตุนวุเต อิโต กปฺเป คนฺธมาลํ ยโต อทํ.

ข้าพเจ้ากราบพระยุคลบาทของพระศาสดาแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายของหอมและดอกไม้ไว้

พุทฺเธ กตสฺส การสฺส ผเลนาหํ วิเสสโต

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ด้วยผลแห่งสักการะที่ทำไว้ในพระพุทธเจ้าโดยพิเศษ ข้าพเจ้าจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

จตฺตารีสมฺหิ เอกูเน กปฺเป อาสึสุ โสฬส

เทวคนฺธสนามา เต ราชาโน จกฺกวตฺติโน.

ในกัปที่ ๓๙ (นัปจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ มีนามเหมือนกันว่าเทพคันธะ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

คนฺธมาลิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปญฺจมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระคันธมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

คันธมาลิยเถราปทานที่ ๕ จบ