๖. อวฏผลิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๒๒] ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายพัดใบตาลไว้ ด้วยการถวายพัดใบตาลนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพัดใบตาล

[๒๓-๒๕] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระสุมนตาลวัณฏิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุมนตาลวัณฏิยเถราปทานที่ ๕

๖. อวฏผลิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอวฏผลิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลไม้พิเศษ

(ท่านพระอวฏผลิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๕๖} [๒๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สยัมภูพระนามว่าสตรังสี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ทรงใคร่ต่อความวิเวก ตรัสรู้ด้วยพระองค์เองเสด็จ ออกบิณฑบาต[๒๗] เราถือผลไม้อยู่ได้เห็นเข้าจึงได้เข้าไปเฝ้าพระนราสภเจ้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายผลไม้[๒๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๒๙-๓๑] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระอวฏผลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อวฏผลิยเถราปทานที่ ๖

๗. ลพุชผลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระลพุชผลทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายขนุนสำมะลอ

(ท่านพระลพุชผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๕๗} [๓๒] ครั้งนั้น เราเป็นคนเฝ้าสวนอยู่ในพระนครพันธุมดีได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลีเสด็จเหาะไปในอากาศ[๓๓] เราได้หยิบผลขนุนสำมะลอถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดพระพุทธเจ้าผู้มีพระยศใหญ่ทรงประทับยืนอยู่ในอากาศนั่นเอง ทรงรับประเคนแล้ว[๓๔] พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นทำให้เราเกิดความปลื้มใจ นำความสุขมาให้ในปัจจุบัน เราถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้าด้วยใจอันเลื่อมใสแล้ว[๓๕] ได้ประสบปีติอันไพบูลย์ เป็นสุขยอดเยี่ยมในครั้งนั้น รัตนะเกิดขึ้นแก่เราผู้เกิดในที่นั้น ๆ

[๓๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้