๓. จิตกนิพพาปกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ฑยฺหมาเน สรีรมฺหิ เวสฺสภุสฺส มเหสิโน

คนฺโธทกํ คเหตฺวาน จิตํ นิพฺพาปยึ อหํ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป จิตํ นิพฺพาปยึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ คนฺโธทกสฺสิทํ ผลํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จิตกนิพฺพาปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

จิตกนิพฺพาปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. จิตปูชายิทํ ผลํ ฯ

เมื่อเทวดาและมนุษย์พากันถวายพระเพลิงพระสรีระ ของผู้แสวงหาคุณใหญ่ พระนามว่าเวสสภู เราเอาน้ำหอมดับจิตกาธาร ใน

กัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราเอาน้ำหอมดับจิตกาธารใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลของน้ำหอม เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระจิตกนิพพาปกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ จิตกนิพพาปกเถราปทาน.