๘. มิลักขุผลทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๓๗-๓๙] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระลพุชผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ลพุชผลทายกลราปทานที่ ๗

๘. ปิลักขผลทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปิลักขผลทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายลูกไม้เลียบ

(ท่านพระปิลักขผลทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๕๘} [๔๐] เราได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสีผู้มีพระยศใหญ่ ที่ราวป่า จึงมีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายลูกไม้เลียบ[๔๑] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดไว้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้[๔๒-๔๔] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระปิลักขผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปิลักขผลทายกเถราปทานที่ ๘

๙. สยัมปฏิภาณิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสยัมปฏิภาณิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสดุดีพระพุทธเจ้าด้วยปฏิภาณ

(ท่านพระสยัมปฏิภาณยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๕๙} [๔๕] พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้องอาจในหมู่นรชน งามเหมือนดอกรกฟ้าขาว กำลังเสด็จดำเนินอยู่ที่ถนน ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส[๔๖] พระพุทธเจ้าผู้กำจัดความมืดให้พินาศ ทรงช่วยเหลือนรชนให้ข้ามพ้นไปได้เป็นอันมาก ยังโลกให้โชติช่วงด้วยแสงสว่างคือ พระญาณ ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส[๔๗] พระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นนายกของโลกกำลังเสด็จออกไปพร้อมกับ พระขีณาสพผู้มีอำนาจตั้งแสน ผู้ทรงรื้อขนสัตว์ไปได้มากมาย ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส[๔๘] พระพุทธเจ้าผู้ตีกลองคือพระธรรม ทรงย่ำยีหมู่เดียรถีย์ บันลือสีหนาท ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส