๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน (๓๕๖) เล่ม ๓๒

สตรํสี นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู อปราชิโต

วุฏฺฐหิตฺวา สมาธิมฺหา ภิกฺขาย มมุปาคมิ.

พระสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นพระสยัมภูพระนามว่าสตรังสี ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ออกจากสมาธิแล้ว เสด็จเข้ามาหาข้าพเจ้าเพื่อภิกษา

ปจฺเจกพุทฺธํ ทิสฺวาน อมฺพยาคุํ อทาสหํ <1247>

วิปฺปสนฺนมนนฺตสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา.

ข้าพเจ้าเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้ว มีใจผ่องใส ได้ถวายมะม่วงและข้าวยาคูแด่ท่านผู้มีใจผ่องใส ไม่มีที่สุด

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพยาคุยิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมะม่วงและข้าวยาคู

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพยาคุทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

อมฺพยาคุทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ฉฏฺฐํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระอัมพยาคุทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

อัมพยาคุทายกเถราปทานที่ ๖ จบ