๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน (๓๕๖) เล่ม ๓๒

๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัมพยาคุทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมะม่วงและข้าวยาคู

(ท่านพระอัมพยาคุทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕๘} [๒๒] พระปัจเจกสัมพุทธเจ้านามว่าสตรังสีผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร ออก จากสมาธิแล้วเข้ามาหาเราเพื่อภิกษา[๒๓] เราเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วมีใจเลื่อมใสยิ่งนัก ได้ให้คนนำ มะม่วงและข้าวยาคูไปถวายแด่ท่านผู้มีใจผ่องใสไม่มีที่สุด[๒๔] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมะม่วงและข้าวยาคู[๒๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัมพยาคุทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัมพยาคุทายกเถราปทานที่ ๖

๗. ปุฏกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปุฏกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายกระเทียม

(ท่านพระปุฏกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๓๕๙} [๒๖] พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้ทรงเป็นนายกของโลกเสด็จ ออกจากที่พักกลางวันแล้ว พระองค์เสด็จภิกขาจารเข้ามาถึงสำนักเรา[๒๗] ลำดับนั้น เรามีปีติโสมนัสถวายกระเทียมห่อหนึ่งแด่พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด ผู้คงที่ แล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัป[๒๘] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายห่อกระเทียมใด ด้ายทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกระเทียมห่อหนึ่ง[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปุฏกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปุฏกปูชกเถราปทานที่ ๗