๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

เราเห็นผลมะตูมมีกลิ่นหอมแล้ว ระลึก

ถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด เราทั้งยินดีทั้งสลด

ใจ เอาผลมะตูมใส่หาบจนเต็ม

ได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระนามว่า

กกุสันธะ แล้วถวายผลมะตูมสุกแด่พระองค์ผู้เป็น

เนื้อนาบุญ เป็นนักปราชญ์ ด้วยใจอันผ่องใส

ในกัปนี้เอง เราได้ถวายผลมะตูมกดใดใน

กาลนั้น ด้วยการถวายผลมะตูมนั้น เราไม่รู้จัก

ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมะตูม

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเวลุวผลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเวลุวผลิยเถราปทาน

ภัลลาตกทายกเถราปทานที่ ๔ (๔๔๔)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลรกฟ้า

[๓๔] เราตกแต่งเครื่องลาดที่ทำด้วยหญ้า

แล้ว ได้ทูลอาราธนาพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระฉวี

วรรณเหมือนทองคำ มีพระลักษณะอันประเสริฐ

๓๒ ประการ ผู้ประหนึ่งว่าพระยารังที่กำลังมีดอก

บาน เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด กำลังเสด็จ

ไปทางท้ายป่าใหญ่ว่า ขอพระพุทธเจ้าทรงโปรด

อนุเคราะห์ข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์ปรารถนา

จะถวายภิกษา

พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้อนุ-

เคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา มีพระยศใหญ่

ได้ทรงทราบความดำริของเรา จงเสด็จแวะที่

อาศรมของเรา

ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่อง

ลาดที่ทำด้วยหญ้า เราได้หยิบเอาผลรกฟ้ามาถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด

เมื่อเรามองดูอยู่ พระพิชิตมารจึงเสวย

ในเวลานั้น เรายังจิตให้เลื่อมใสในทานนั้นแล้ว

ได้ถวายบังคมพระพิชิตมารในกาลนั้น

ในกัปที่ ๑๘๐๐ เราได้ถวายผลไม้ใดใน

กาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติ

เลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบภัลลาตกทายกเถราปทาน

อุมมาปุปผิยเถราปทานที่ ๕ (๔๔๕)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกผักตบ

[๓๕] ครั้น เมื่อต้นไทรอันเป็นไม้โพธิ-

พฤกษ์ งอกงามสีเขียวขจี เราได้เอาดอกผักตบ

มาบูชาไม้โพธิพฤกษ์

ในกัปนี้เอง เราได้บูชาโพธิพฤกษ์ใด

ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล

แห่งการบูชาไม้โพธิพฤกษ์

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอุมมาปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบอุมมาปุปผิยเถราปทาน

อัมพาฏกิยเถราปทานที่ ๖ (๔๔๖)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะกอก

[๓๖] พระมุนีพระนามว่าเวสสภูผู้อภิ-

ชาติ เสด็จเข้าไปสู่ป่ารังซึ่งมีดอกบานสะพรั่ง

ประทับอยู่ที่ซอกเขา เหมือนไกรสรสีหราชฉะนั้น

เรามีจิตผ่องใสโสมนัส เลื่อมใสได้เอา

ดอกมะกอกบูชาพระมหาวีรเจ้า ผู้เป็นบุญเขตด้วยมือทั้งสองของตน