๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ

มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

ดุจต้นพญาไม้สาละที่มีดอกบานสะพรั่ง

กำลังเสด็จเหาะไปทางอากาศ

ข้าพเจ้าได้ปูลาดเครื่องลาดหญ้า

ทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ขอพระพุทธเจ้าจงอนุเคราะห์ข้าพระองค์

ข้าพระองค์ปรารถนาจะถวายภิกษา

พระพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี

ผู้ทรงอนุเคราะห์ ประกอบด้วยพระกรุณา

มีพระยศยิ่งใหญ่ ได้ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้า

จึงเสด็จลงมาที่อาศรมของข้าพเจ้า

ครั้นแล้ว พระองค์ได้ประทับบนเครื่องลาดใบไม้

ข้าพเจ้าได้ถือผลรกฟ้ามาถวายพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

ขณะที่ข้าพเจ้าเพ่งดูอยู่ พระชินเจ้าได้เสวยแล้วในครั้งนั้น

ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระชินเจ้าพระองค์นั้นแล้ว

ก็ในครั้งนั้นได้ไหว้พระชินเจ้าอีก

ในกัปที่ ๑๑๘ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถวายผลไม้ไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระภัลลาตกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

ภัลลาตกทายกเถราปทานที่ ๔ จบ