๕. สุวรรณปุปผิยเถราปทาน (๑๑๕) เล่ม ๓๒

๕. สุวัณณปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสุวัณณปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการโปรยดอกไม้ทอง ๔ ดอก

(ท่านพระสุวัณณปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๑๗} [๔๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจ ในหมู่นรชน ประทับนั่งแสดงอมตบทแก่หมู่ชนแล้ว[๔๑] เราฟังธรรมของพระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ ผู้คงที่ ได้โปรยดอกไม้ทอง ๔ ดอกบูชาแด่พระพุทธเจ้า[๔๒] ดอกไม้ทองนั้นกลายเป็นหลังคาทองคำบังร่มตลอดทั่วบริษัท ในกาลนั้น รัศมีของพระพุทธเจ้าและรัศมีของทองคำรวมเป็น แสงสว่างอันไพบูลย์[๔๓] เรามีจิตเบิกบาน ดีใจ เกิดโสมนัส ประคองอัญชลี เกิดปีติ เป็นผู้นำความสุขในปัจจุบันมาให้แก่ชนเหล่านั้น[๔๔] เราทูลวิงวอนและถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าผู้มีวัตรอันงาม ทำความปราโมทย์ให้เกิดขึ้นแล้ว กลับเข้าสู่ที่อยู่ของตน[๔๕] เรากลับเข้าที่อยู่แล้วยังระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดอยู่ ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราจึงเข้าถึงสวรรค์ชั้นดุสิต[๔๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๔๗] ในกัปที่ ๔๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ พระองค์ มีพระนามว่าเนมิสัมมตะ มีกำลังมาก

[๔๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุวัณณปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สุวัณณปุปผิยเถราปทานที่ ๕

๖. จิตกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจิตกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาจิตกาธานด้วยดนตรีและดอกไม้

(ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๑๑๘} [๔๙] ข้าพระองค์เป็นรุกขเทวดาอยู่ที่ต้นเกดพร้อมด้วยอำมาตย์ และบริวารชน เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลกปรินิพพานแล้ว[๕๐] ข้าพระองค์มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ไปสู่จิตกาธาน ประโคม ดนตรี โปรยของหอมและดอกไม้บูชา ณ ที่นั้น[๕๑] ข้าพระองค์มีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ทำการบูชาที่พระจิตกาธาน ไหว้พระจิตกาธานแล้วกลับมายังที่อยู่ของตน

[๕๒] ข้าพระองค์เข้าไปในที่อยู่แล้วยังระลึกถึงการบูชาพระจิตกาธาน ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยผลกรรมนั้น