arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ภิกขทายิวรรค

๔. ปทปูชกเถราปทาน (๑๐๔) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในภิกขทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ภิกขทายิวรรค ปทปูชกเถราปทาน (๑๐๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๒๔๒–๒๔๓

หน้า ๒๔๒

[๑๖] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๗] ใกล้เคียงกัปที่ ๙๔ เว้นกัปปัจจุบัน ได้เป็นพระราชา ๕๐๐ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่านัชชุปมะ ในกาลนั้น[๑๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุปปลหัตถิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อุปปลหัตถิยเถราปทานที่ ๓

๔. ปทปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปทปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกมะลิ

(ท่านพระปทปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๖} [๑๙] เราได้ถวายดอกมะลิแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ เราโปรยดอกมะลิ ๗ ดอกลงใกล้พระยุคลบาทด้วยความยินดี[๒๐] ด้วยกรรมนั้น วันนี้เราครอบครองมนุษย์และเทวดา เราดำรง ร่างกายเป็นชาติสุดท้ายอยู่ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

หน้า ๒๔๓

[๒๑] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชา ด้วยดอกไม้[๒๒] ในกัปที่ ๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ พระองค์ มีพระนามว่าสมันตคันธะ ครอบครองแผ่นดินอันมีทวีปทั้ง ๔ เป็นขอบเขต เป็นใหญ่แห่งหมู่ชน[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปทปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปทปูชกเถราปทานที่ ๔

๕. มุฏฐิปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระมุฏฐิปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกมะลิ

(ท่านพระมุฏฐิปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๐๗} [๒๔] ในกาลนั้น เราเป็นนายมาลาการมีชื่อว่าสุทัสสนะ ได้พบ พระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ ผู้องอาจ ในหมู่นรชน

จบ ๔. ปทปูชกเถราปทาน (๑๐๔)