๓. ติณสูลกฉาทนิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าได้พิจารณาความเกิด ความแก่

และความตายแล้วปลีกตัวออกบวชเป็นบรรพชิตแต่ผู้เดียว

เมื่อข้าพเจ้าเที่ยวไปโดยลำดับ ได้ไปถึงฝั่งแม่น้ำคงคา

เห็นพื้นดินที่ฝั่งแม่น้ำคงคานั้นราบเรียบ

จึงได้สร้างอาศรมที่ฝั่งแม่น้ำคงคานั้น

อยู่ในอาศรมของข้าพเจ้านั้น

ที่จงกรมซึ่งประกอบด้วยหมู่นกนานาชนิด

ซึ่งข้าพเจ้าสร้างไว้ดีแล้ว

สัตว์ทั้งหลายอยู่ใกล้ข้าพเจ้า ก็ส่งเสียงน่ารื่นรมย์ใจ

ข้าพเจ้ารื่นรมย์กับสัตว์เหล่านั้นอยู่ในอาศรม

ที่ใกล้อาศรมของข้าพเจ้ามีราชสีห์สามารถก้าวไปได้โดยทิศทั้ง ๔

ออกจากที่อยู่แล้ว คำรามเหมือนเสียงอสนีบาต

ก็เมื่อราชสีห์คำรน ข้าพเจ้าเกิดความร่าเริง

ค้นหาราชสีห์อยู่ จึงได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ครั้นได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก

พระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ

ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง บันเทิงใจ จึงบูชาพระองค์

ด้วยเกสรดอกกากะทิง

ได้ชื่นชมพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

ผู้เหมือนดวงอาทิตย์กำลังอุทัย

เหมือนต้นพญาไม้สาละซึ่งมีดอกเบ่งบาน

เหมือนดาวประกายพรึกกำลังทอแสงสว่างไสวว่า

พระสัพพัญญู พระองค์ทรงยังโลกนี้พร้อมทั้งเทวโลก

ให้สว่างด้วยพระญาณของพระองค์

เขาเหล่านั้นทำให้พระองค์ทรงพอพระทัยจึงพ้นจากชาติได้

เพราะไม่ได้เฝ้าพระสัพพัญญูพุทธเจ้าผู้เห็นธรรมทั้งปวง

สัตว์ทั้งหลายจึงถูกราคะและโทสะครอบงำ

แล้วพากันตกไปในนรกอเวจี

เพราะอาศัยการได้เข้าเฝ้าพระองค์

ผู้สัพพัญญู ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

สัตว์ทั้งปวงจึงหลุดพ้นจากภพแล้วบรรลุอมตบท

เมื่อใด พระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้มีพระจักษุ

มีพระรัศมี เสด็จอุบัติขึ้น

เมื่อนั้น พระพุทธเจ้าทั้งหลายเหล่านั้นจะทรงแผ่พระรัศมีมีแสงสว่าง

แผดเผากิเลส(ของเหล่าสัตว์) ให้สิ้นไป

ข้าพเจ้าได้สดุดีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ

ผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของสัตว์โลกแล้ว มีจิตร่าเริง

บันเทิงใจ ได้บูชาพระองค์ด้วยดอกมะลิซ้อน

พระพุทธเจ้าพระนามว่าติสสะ ผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก

ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้า

ประทับนั่งบนอาสนะของพระองค์แล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

เราจักพยากรณ์ผู้ที่เลื่อมใส ถือดอกไม้กั้น(แดด)ให้เรา

ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

ผู้นั้นจักครองเทวสมบัติในเทวโลกตลอด ๒๕ ชาติ

จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๕ ชาติ

๓. ติณสูลกฉาทนิยเถราปทาน

จักเป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน

นี้เป็นผลแห่งการกระทำการบูชาด้วยดอกไม้

ก็คนที่ใช้ดอกไม้กั้น(แดด)ให้เราตั้งแต่เช้าจดเย็น

จักเป็นผู้ประกอบด้วยกรรมดีปรากฏต่อไปในภายภาคหน้า

เขาปรารถนาสิ่งใด ๆ

สิ่งนั้น ๆ จักปรากฏตามความประสงค์

เขาทำความดำริชอบให้บริบูรณ์

จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะแล้วนิพพาน

ภาณวารที่ ๑๘ จบ

ข้าพเจ้านั่งบนอาสนะเดียว มีสติสัมปชัญญะ

เผากิเลสทั้งหลายแล้ว ได้บรรลุพระอรหัต

ไม่ว่าข้าพเจ้าจะเดิน ยืน นั่ง นอนอยู่ก็ตาม

ย่อมระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุดอยู่ทุกขณะ

ความพร่องในปัจจัยนั้น ๆ

คือจีวร บิณฑบาต คิลานปัจจยเภสัชบริขาร ที่นอน ที่นั่ง

มิได้มีแก่ข้าพเจ้า

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

บัดนี้ ข้าพเจ้าบรรลุอมตบทที่สงบระงับอย่างยอดเยี่ยม

กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้บูชาพระพุทธเจ้าไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวง ข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระติณสูลกฉาทนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ติณสูลกฉาทนิยเถราปทานที่ ๓ จบ