arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ผลทายกวรรค

๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน เล่ม ๓๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในผลทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ผลทายกวรรค ปทุมธาริยเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๑๙๑–๑๙๓

หน้า ๑๙๑

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้

ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่

รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสัพพผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบสัพพผลทายกเถราปทาน

ปทุมธาริยเถราปทานที่ ๑๐ (๕๒๐)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกบัว

[๑๑๐] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีเขา

ลูกหนึ่งชื่อโรมสะ ครั้งนั้น พระพุทธเจ้าพระนาม

ว่าอภิสัมภวะ ประทับอยู่กลางแจ้ง

เราออกจากที่อยู่ไป ถือเอาดอกปทุมบูชา

เราถือดอกปทุมบูชาอยู่หนึ่งวัน แล้วจึงได้กลับที่

อยู่

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระ

พุทธเจ้าใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน

ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

หน้า ๑๙๒

ทราบว่า ท่านพระปทุมธาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประ-การฉะนี้แล.

จบปทุมธาริยเถราปทาน

รวมอปทานในวรรคนี้ คือ

๑. กุรัญชิยผลทายกเถราปทาน ๒. กปิฏฐผลทายกเถราปทาน๓. โกสุมพผลิยเถราปทาน ๔. เกตุกปุปผิยเถราปทาน ๕. นาคปุปผิย-เถราปทาน ๖. อัชชุนปุปผิยเถราปทาน ๗. กุฏชปุปผิยเถราปทาน๘. โฆสสัญญกเถราปทาน ๙. สัพพผลทายกเถราปทาน ๑๐. ปทุมธาริย-เถราปทาน

และในวรรคมีคาถาคำนวณได้ ๘๓ คาถา.

จบผลทายกวรรคที่ ๕๒

หน้า ๑๙๓

ติณทายกวรรคที่ ๕๒

ติณมุฏฐิทายกเถราปทานที่ ๑ (๕๒๑)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายหญ้าคา ๑

[๑๑๑] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขา

ลูกหนึ่งชื่อว่า ลัมพกะ ที่ภูเขาลัมพกะนั้น พระ-สัมมาพุทธเจ้าพระนามว่า ติสสะ เสด็จจงกรมอยู่กลางแจ้ง

เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้อ อยู่ในอรัญราวป่า ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดกว่าทวยเทพ จึงได้ถวายหญ้าคากำหนึ่งแด่พระพุทธเจ้า เพื่อเป็นที่ประทับนั่ง ครั้นแล้วเรายังจิตให้เลื่อมใสถวายบังคมพระสัมมาพุทธเจ้าแล้ว บ่ายหน้ากลับทางทิศอุดร

เราเดินไปไม่นาน ก็ถูกราชสีห์ฆ่า เราเป็นผู้ถูกราชสีห์ฆ่าตายในที่นั้นนั่นเอง เราได้ทำอาสันนกรรม ณ ที่ใกล้พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดไม่มีอาสวะ เราได้ไปยังเทวโลก เหมือนลูกศรที่พ้นจากแล่ง ฉะนั้น

ปราสาทในเทวโลกนั้น ซึ่งบุญกรรม

เนรมิตให้ เป็นของงดงามมีแล่งธนูตั้งพัน มี

จบ ๑๐. ปทุมธาริยเถราปทาน