๒. เตลมักขิยเถราปทาน (๒๖๒) เล่ม ๓๒

๒. เตลมักขิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระเตลมักขิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยการทานํ้ามันที่ฐานไพที

(ท่านพระเตลมักขิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๔} [๖] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะผู้องอาจในหมู่นรชน ปรินิพพานแล้ว ในกาลนั้นเราเอานํ้ามันทาที่ไพทีแห่งต้นโพธิ์[๗] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทานํ้ามันใดในกาลนั้น ด้วยการทาน้ำมันนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการทานํ้ามัน[๘] ในกัปที่ ๒๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่าสุฉวี สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเตลมักขิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เตลมักขิยเถราปทานที่ ๒

๓. อัฑฒจันทิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัฑฒจันทิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาต้นโพธิ์

(ท่านพระอัฑฒจันทิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๕} [๑๐] เราได้ถวายอัฒจันทรัไว้ที่ต้นโพธิ์อันสูงส่งแห่งพระผู้มีพระภาค เจ้าพระนามว่าติสสะ

[๑๑] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาต้นโพธิ์ด้วยอัฒจันทร์ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาต้นโพธิ์[๑๒] ในกัปที่ ๒๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ มีพระนามว่าเทวละ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๑๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอัฑฒจันทิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อัฑฒจันทิยเถราปทานที่ ๓