๔. ทีปทายกเถราปทาน (๒๖๔) เล่ม ๓๒

๔. ทีปทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระทีปทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายประทีป

(ท่านพระทีปทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๖} [๑๔] ในกาลนั้น เราเป็นเทพบุตรลงมายังแผ่นดิน มีใจเลื่อมใส ได้ถวายประทีป ๕ ดวงด้วยมือทั้งสองของตน[๑๕] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายประทีปใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายประทีปนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายประทีป[๑๖] ในกัปที่ ๕๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มีพระนามว่าสมันตจักขุ มีกำลังมาก[๑๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระทีปทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ทีปทายกเถราปทานที่ ๔

๕. วิฬาลิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระวิฬาลิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายมันมือเสือ

(ท่านพระวิฬาลิทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๖๗} [๑๘] ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีภูเขาชื่อโรมสะ พระสมณเจ้าผู้มี อินทรีย์อันอบรมแล้วอยู่ที่เชิงเขานั้น[๑๙] เราได้ถือมันมือเสือไปถวายแด่พระสมณสยัมภู พระมหาวีรเจ้า ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรตรัสอนุโมทนาว่า[๒๐] “ท่านมีใจเลื่อมใสถวายมันมือเสือแก่เรา ผลจะบังเกิดแก่ท่าน ในภพที่ท่านเกิด”

[๒๑] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายมันมือเสือใด ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมันมือเสือ[๒๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระวิฬาลิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ วิฬาลิทายกเถราปทานที่ ๕