พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน · ชคติวรรค
๙. สัตติปัณณิยเถราปทาน เล่ม ๓๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในชคติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ชคติวรรค สัตติปัณณิยเถราปทาน (ฉบับหลวง เล่ม ๓๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๓)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๗๒ หน้า ๘๕–๘๖
ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราเอาดอกไม้ใด
บูชา ด้วยการบูชาด้วยดอกไม้นั้น เราไม่รู้จัก
ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสรีระ
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอน
ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระชาติปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบชาติปุปผิยเถราปทาน
สัตติปัณณิยเถราปทานที่ ๙ (๔๕๙)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกสัตตบรรณ
[๔๙] เมื่อมหาชนช่วยกันนำพระสรีระ
ของพระพุทธเจ้าไป เมื่อกลองบรรเลงอยู่ เรามี
จิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้เอาดอกสัตตบรรณบูชา
ในกัปที่แสนแต่กัป เราได้เอาดอกไม้
ใดมาบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย
นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสรีระ
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน
ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านสัตติปัณณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบสัตติปัณณิยเถราปทาน
คันธปูชกเถราปทานที่ ๑๐ (๔๖๐)
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยของหอม
[๕๐] เมื่อมหาชนกำลังช่วยกันทำจิต-
กาธารอยู่ และเมื่อของหอมนานาชนิดถูกนำเอามา
เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้เอาของหอมกำมือ
หนึ่งบูชา
ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราได้บูชาจิต-
กาธารใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย
นี้เป็นผลแห่งการบูชาจิตกาธาร
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน
ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระคันธปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล .
จบคันธปูชกเถราปทาน
อรรถกถาชคติวรรคที่ ๔๖
๔๕๑. อรรถกถาชคติทายกเถราปทาน
พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๑ วรรคที่ ๔๖ ดังต่อไปนี้ :-บทว่า ชคตึ การยึ อหํ ความว่า เราได้ทำระเบียงไว้รอบต้นโพธิ์-พฤกษ์อันอุดม อปทานทั้งหมดมีอปทานที่ ๒ เป็นต้นไปที่เหลือ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล.
จบอรรถกถาชคติทายกเถราปทาน
จบอรรถกถาชคติวรรคที่ ๔๖
จบ ๙. สัตติปัณณิยเถราปทาน