๘. ชาติปุปผิยเถราปทาน เล่ม ๓๓

[๔๔] นี้เป็นชาติสุดท้ายของเรา ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่ ถึงทุกวันนี้ชนทั้งหลายก็พากันกั้นร่มขาวให้เราตลอดกาลทุกเมื่อ[๔๕] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่กัปนี้ เราได้ถวายร่มใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายร่มนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายร่ม[๔๖-๔๘] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระเอกฉัตติยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ เอกฉัตติยเถราปทานที่ ๗

๘. ชาติปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระชาติปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกมะลิ

(ท่านพระชาติปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๘} [๔๙] เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้มีพระยศใหญ่ เสด็จปรินิพพานแล้ว เราได้นำผอบซึ่งเต็มด้วยดอกไม้ไปบูชาพระสรีระ

[๕๐] เราทำจิตให้เลื่อมใสในบุญกรรมนั้นแล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นนิมมานรดี เราถึงจะไปอยู่ยังเทวโลกก็ยังประพฤติบุญกรรมอยู่[๕๑] ฝนดอกไม้ตกจากฟากฟ้าเพื่อเราตลอดกาลทั้งปวง เราเกิดในมนุษย์ก็เป็นพระราชาผู้มียศใหญ่

[๕๒] ในอัตภาพนั้น ฝนดอกโกสุมตกลงมาเพื่อเราทุกเมื่อ เพราะอำนาจที่เอาดอกไม้บูชาที่พระกายของพระพุทธเจ้าผู้ทรงเห็นเหตุทั้งปวง[๕๓] นี้เป็นชาติสุดท้ายของเรา ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่ ถึงทุกวันนี้ฝนดอกไม้ก็ตกลงมาเพื่อเราทุกเวลา[๕๔] ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ แต่กัปนี้ เราบูชาด้วยดอกไม้ไว้ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสรีระ[๕๕-๕๗] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระชาติปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้วด้วย ประการฉะนี้แล

จบ ชาติปุปผิยเถระปทานที่ ๘

๙.สัตติปัณณิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัตติปัณณิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกสัตบรรณ

(ท่านพระสัตติปัณณิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๔๙} [๕๘] เมื่อมหาชนช่วยกันอัญเชิญพระสรีระของพระพุทธเจ้าไป เมื่อกลองบรรเลงอยู่ เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ใช้ดอกสัตบรรณบูชา