๔. สปริวาริยเถราปทาน (๑๔๔) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

ชลิตฺวา อคฺคิขนฺโธว สมฺพุทฺโธ ปรินิพฺพุโต.

พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน รุ่งเรืองดังกองไฟ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

นิพฺพุเต จ มหาวีเร ถูโป วิตฺถาริโก อหุ

ถูปทตฺตํ <802> อุปฏฺเฐนฺติ ธาตุเคเห วรุตฺตเม.

ก็เมื่อพระมหาวีรเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ได้มีพระสถูปที่กว้างใหญ่ ชนทั้งหลายบำรุงรักษาสิ่งของที่จะพึงถวายพระสถูป ในห้องพระธาตุซึ่งประเสริฐที่สุด

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน อกํ จนฺทนเวทิกํ

ทิสฺสติ ถูปขนฺโธ จ <803> ถูปานุจฺฉวิกํ <804> ตทา.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ทำแท่นบูชาด้วยไม้จันทน์ ถวายธูปและของหอมที่สมควรแก่พระสถูป

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ เทวตฺเต อถ มานุเส

โอมตฺตํ เม น ปสฺสามิ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าพเจ้าเมื่อเกิดในภพใด ๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในภพนั้น ๆ ไม่เห็นความต่ำต้อยของตนเลย นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

ปญฺจทเส กปฺปสเต อิโต อฏฺฐ ชนา อหุํ

สพฺเพ สมตฺตนามา เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๑๑๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสมัตตะ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สปริวาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

สปริวาริยตฺเถรสฺส อปทานํ จตุตฺถํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระสปริวาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

สปริวาริยเถราปทานที่ ๔ จบ