๔. กาฬุทายีเถราปทาน (๓๔) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรสฺส พุทฺธสฺส โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน

อทฺธานํ ปฏิปนฺนสฺส จรโต จาริกํ ตทา ฯ

สุผุลฺลํ ปทุมํ คยฺห อุปฺปลํ มลฺลิกญฺจหํ

ปรมนฺนํ คเหตฺวาน อทาสึ สตฺถุโน อหํ ฯ

ปริภุญฺชิ มหาวีโร ปรมนฺนํ สุโภชนํ

ตญฺจ ปุปฺผํ คเหตฺวาน ชินสฺส ๑ สมฺปทสฺสยิ ฯ

อิฏฺฐํ กนฺตยิทํ ๒ โลเก ชลชํ ปุปฺผมุตฺตมํ

สุทุกฺกรํ กตํ เตน ยํ ๓ เม ปุปฺผํ อทาสิ ๔ โส ฯ

โย ปุปฺผํ อภิโรเปสิ ปรมนฺนญฺจทาสิ เม

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต ฯ

ทสมฏฺฐกฺขตฺตุญฺจ ๕ โส เทวรชฺชํ กริสฺสติ

อุปฺปลํ ปทุมญฺจาปิ มลฺลิกญฺจ ตทุตฺตริ ฯ

อสฺส ปุญฺญวิปาเกน ทิพฺพคนฺธสมายุตํ

อากาเส ฉทนํ กตฺวา ธารยิสฺสติ ตาวเท ฯ

ปญฺจวีสติขตฺตุญฺจ จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ

ปฐพฺยา รชฺชํ ปญฺจสตํ วสุธํ อาวสิสฺสติ ฯ

กปฺปสตสหสฺสมฺหิ โอกฺกากกุลสมฺภโว

โคตโม นาม นาเมน สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ ฯ

สกกมฺมาภิรทฺโธ โส สุกฺกมูเลน โจทิโต

สกฺยานํ นนฺทิชนโก ๑ ญาติพนฺธุ ภวิสฺสติ ฯ

โส จ ปจฺฉา ปพฺพชิตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต

สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว ฯ

ปฏิสมฺภิทมนุปฺปตฺตํ กตกิจฺจํ อนาสวํ

โคตโม โลกพนฺธุ ตํ เอตทคฺเค ฐเปสฺสติ ฯ

ปธานํ ปหิตตฺโต โส อุปสนฺโต นิรูปธิ

อุทายิ นาม นาเมน เหสฺสติ สตฺถุ สาวโก ฯ

ราโค โทโส จ โมโห ๒ จ มาโน มกฺโข จ ธํสิโต

สพฺพาสเว ปริญฺญาย วิหรามิ อนาสโว ฯ

โตสยิญฺจาปิ สมฺพุทฺธํ อาตาปี นิปโก อหํ

ปสาทิโต ๓ จ สมฺพุทฺโธ เอตทคฺเค ฐเปสิ มํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กาฬุทายิ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กาฬุทายิตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. ชนสฺส ฯ ๒ ม. กนฺตํ ปิยํ ฯ ยุ. กนฺตํ จิรํ ฯ ๓ ม. ยุ. โย เม ฯ

๔ ม. ยุ. อทาสิทํ ฯ ๕ ม. ทสอฏฺฐจกฺขตฺตุํ โส ฯ ยุ. ทส จฏฺฐจกฺขตฺตุํ โส ฯ

๑ ม. ยุ. นนฺทิชนโน ฯ ๒ ยุ. จิตฺตญฺจ สุวิมุตฺตํ เม ฯ ๓ ยุ. ปโมทิโต ฯ

เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่เสด็จดำเนินทางไกล เที่ยวจาริกไป ในเวลานั้น เราได้ถือเอาดอกปทุม ดอกอุบล และดอกมะลิซ้อนอันบานสะพรั่ง และถือข้าว (สุก) ชั้นพิเศษมาถวายแด่พระศาสดา พระมหาวีรชินเจ้า ทองเสวยข้าวชั้นพิเศษอันเป็นโภชนะดี และทรงรับดอกไม้นั้นแล้ว ทรงยังเราให้รื่นเริงว่า ผู้ใดได้ถวายดอกปทุมอันอุดม เป็นที่ปรารถนา เป็นที่ใคร่ในโลกนี้แก่เรา ผู้นั้นทำกรรมที่ทำได้ยากนัก ผู้ใดได้บูชาดอกไม้ และได้ถวายข้าวชั้นพิเศษแก่เรา เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักได้เสวยเทวรัชสมบัติ ๑๘ ครั้ง ดอกอุบล ดอกปทุม และดอกมะลิซ้อน

จะมีในเบื้องบนผู้นั้นด้วยผลแห่งบุญนั้น ผู้นั้นจักสร้างหลังคาอันประกอบด้วยของหอมอันเป็นทิพย์ไว้ในอากาศ จักทรงไว้ในเวลานั้น จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๕ ครั้ง จักได้เป็นพระราชาในแผ่นดินครอบครองพสุธา ๕๐๐ครั้ง ในกัลปที่แสน พระศาสดามีพระนามชื่อว่าโคดม ซึ่งมีสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติในโลก ผู้นั้นปรารถนาในกรรมของตน อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จักได้เป็นบุตรผู้มีชื่อเสียง ทำความเพลิดเพลินให้เกิดแก่เจ้าศากยะทั้งหลายแต่ภายหลัง ผู้นั้นอันกุศลมูลตักเตือนแล้วจักบวช จักกำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วไม่มีอาสวะนิพพาน พระโคดมผู้เผ่าพันธุ์ของโลก จักทรงตั้งผู้นั้นซึ่งบรรลุปฏิสัมภิทา

ได้ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ ในเอตทัคคสถาน ผู้นั้นมีตนส่งไปแล้วเพื่อความเพียร สงบระงับ ไม่มีอุปธิ จักเป็นสาวกของพระศาสดามีนามชื่อว่าอุทายี เรากำจัดราคะ โทสะ โมหะ มานะ และมักขะได้แล้ว กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้ว ไม่มีอาสวะอยู่ เรายังพระสัมพุทธเจ้าให้ทรงโปรดปราน มีความเพียร มีปัญญา และพระสัมพุทธเจ้าทรงเลื่อมใส ทรงตั้งเราไว้ในเอตทัคคสถาน คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกาฬุทายีเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กาฬุทายีเถราปทาน.