๒. พันธุชีวกเถราปทาน (๑๘๒) เล่ม ๓๒

โสภิโต <869> นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู สพฺภิ วณฺณิโต

สมาธึ โส สมาปนฺโน นิสีทิ ปพฺพตนฺตเร.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ผู้ซึ่งสัตบุรุษสรรเสริญแล้ว พระองค์ประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ในระหว่างภูเขา

ชาตสฺสเร คเวสนฺโต ทกชํ ปุปฺผมุตฺตมํ

พนฺธุชีวกปุปฺผานิ อทฺทสํ สมนนฺตรํ.

ข้าพเจ้าแสวงหาดอกบัวงามในสระธรรมชาติ แต่ได้เห็นดอกชบาในที่ใกล้

อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห อุปาคจฺฉึ มหามุนึ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน โสภิตสฺสาภิโรปยึ. <870>

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ใช้มือทั้ง ๒ ประคองแล้ว เข้าเฝ้าพระมหามุนี แล้วบูชาพระโสภิตพุทธเจ้า

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

อิโต จาตุทฺทเส กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป

สมุทฺทกปฺโป นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล.

ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีพระนามว่าสมุททกัปปะ ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พนฺธุชีวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

พนฺธุชีวกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

พันธุชีวกเถราปทานที่ ๒ จบ