๑. กุฏชปุปผิยเถราปทาน (๑๘๑) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสึว อุคฺคตํ <868>

ทิสํ อนุวิโลเกนฺตํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส.

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ดังดวงอาทิตย์อุทัย ทรงเหลียวดูทิศ เสด็จเหาะไปในอากาศ

กุฏชํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา สํวิตฺถตสโมตฺถตํ

รุกฺขโต โอจินิตฺวาน ผุสฺสสฺส อภิโรปยึ.

ข้าพเจ้าเห็นดอกโมกมันบานสะพรั่ง ทั้งดอกใหญ่และดอกเล็ก จึงเก็บมาจากต้น แล้วบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าผุสสะ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

อิโต สตฺตรเส กปฺเป ตโย อาสุํํ สุปุปฺผิตา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๑๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ พระนามว่าสุปุปผิตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏชปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

กุฏชปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ ปฐมํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระกุฏชปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

กุฏชปุปผิยเถราปทานที่ ๑ จบ