๔. ปัญจหัตถิยเถราปทาน (๑๘๔) เล่ม ๓๒

๔. ปัญจหัตถิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระปัญจหัตถิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งพุทธบูชา

(ท่านพระปัญจหัตถิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๖} [๑๘] พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน พระนามว่าติสสะ ทรงมีหมู่พระสาวกแวดล้อมเสด็จดำเนินไป ตามถนน[๑๙] ก็เราถือเอาดอกอุบล ๕ ดอกยืนอยู่ที่ทางสี่แยก เราเป็นบุตร ประสงค์จะถวายเครื่องบูชาเพื่อความสำเร็จประโยชน์[๒๐] เราถูกพระพุทธรัศมีสัมผัสแล้วจึงบูชาพระสัมพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่าสัตว์ มีพระฉวีวรรณดังทองคำ กำลังเสด็จอยู่ในระหว่างร้านตลาด[๒๑] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ เราเอาดอกไม้ใดบูชาพระพุทธเจ้า ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๒๒] ในกัปที่ ๑๓ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าสุลภสมมต สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปัญจหัตถิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปัญจหัตถิยเถราปทานที่ ๔

๕. อิสิมุคคทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอิสิมุคคทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายน้ำผึ้ง

(ท่านพระอิสิมุคคทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๘๗} [๒๔] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระผู้นายก ผู้มีพระรัศมี เปล่งปลั่งดังดวงอาทิตย์อุทัย มีพระรัศมีเหลืองอร่ามเหมือน ดวงจันทร์ สุกสกาวราวกับดอกกุ่ม[๒๕] เราได้นิมนต์พระฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่แล้วยืนอยู่ที่ปราสาทถวายน้ำผึ้งที่ ไม่มีตัวอ่อนแด่พระองค์ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

[๒๖] เราเอาน้ำผึ้งใส่บาตรของพระสาวกแห่งพระพุทธเจ้าซึ่งมีประมาณ ๘๐๐,๐๐๐ รูป จนเต็มบาตรทุก ๆ รูป ได้ถวายแด่พระพุทธเจ้ามากกว่านั้น[๒๗] ด้วยความเลื่อมใสแห่งจิตนั้น เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้ว ไม่เข้าถึงทุคติเลย ตลอดแสนกัป

[๒๘] ในกัปที่ ๔๓,๘๐๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่ามหิสมันตะ มีกำลังมาก

[๒๙] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล