๒. เอกปัตตทายกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ทราบว่า ท่านพระตีณิกณิการปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบตีณิกณิการปุปผิยเถราปทาน

เอกปัตตทายกเถราปทานที่ ๒ (๕๐๒)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายบาตร

[๙๒] ข้าพระองค์เป็นช่างหม้ออยู่ใน

พระนครหังสวดี ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีโอฆะอันข้ามได้แล้ว ไม่มีอาสวะ

ข้าพระองค์ได้ถวายบาตรดินที่ทำดีแล้ว

แด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ครั้นถวายบาตรแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ตรงผู้คงที่แล้ว

เมื่อข้าพระองค์เกิดในภพ ย่อมได้ภาชนะทองและจานที่ทำด้วยเงิน ทำด้วยทอง และทำด้วยแก้วมณี

ข้าพระองค์บริโภคในถาด นี้เป็นผลแห่ง

บุญกรรม ข้าพระองค์เป็นผู้เลิศกว่าชนทั้งหลายโดยยศ

พืชแม้ถึงน้อย แต่หว่านลงในนาดี เมื่อฝนยังท่อธารให้ตกลงทั่วโดยชอบ ผลย่อมยังชาวนาให้ยินดีได้ ฉันใด

การถวายบาตรนี้ก็ฉันนั้น ข้าพระองค์

ได้หว่านลงในพุทธเขต เมื่อท่อธารคือปีติตกลงอยู่ ผลจักทำข้าพระองค์ให้ยินดี

เขต คือ หมู่และคณะมีประมาณเท่าใด

ที่จะให้ความสุขแก่สรรพสัตว์ เสมอด้วยพุทธเขตไม่มีเลย

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้า-

พระองค์ขอนอบน้อมแด่พระสงฆ์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นอุดมบุรุษ ข้าพระองค์ขอนอบน้อมแด่พระ-องค์ ข้าพระองค์ได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว ก็เพราะได้ถวายบาตรใบหนึ่ง

ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ข้าพระองค์ได้

ถวายบาตรใดในกาลนั้น ด้วยการถวายบาตรนั้นข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบาตร

ข้าพระองค์เผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .

คำสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกปัตตทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบเอกปัตตทายกเถราปทาน

กาสุมาริกผลทายกเถราปทานที่ ๒ (๕๐๓)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายผลมะรื่น

[๙๓] เราได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี เชษฐบุรุษของโลกประเสริฐกว่านรชนโชติช่วงเหมือนต้นกรรณิการ์ ประทับนั่งอยู่ที่ซอกภูเขา

เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ประนมกร

อัญชลีเหนือเศียรเกล้า แล้วเอาผลไม้มะรื่นถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด

ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้ถวายผลไม้ใดในกาลนั้น ด้วยการถวายผลไม้นั้น เราไม่รูจักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้

เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . .คำสอนของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกาสุมาริกผลทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ด้วยประการฉะนี้แล.

จบกาสุมาริกผลทายกเถราปทาน