๗. วารุณิทูสกชาดก เล่ม ๒๗

๖. อารามทูสกชาดก (๔๖)

ว่าด้วยลิงปัญญาทรามทำลายสวน

(ชายผู้เป็นบัณฑิตเห็นพวกลิงถอนต้นไม้มารดนํ้า จึงถาม ได้ฟังคำ ของพวกลิงแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๔๖} [๔๖] การบำเพ็ญประโยชน์ที่ผู้ไม่ฉลาดในประโยชน์ทำก็นำความสุข มาให้ไม่ได้ ผู้มีปัญญาทรามย่อมทำประโยชน์ให้เสียไป เหมือน ลิงเฝ้าสวนฉะนั้น

๗. วารุณิทูสกชาดก (๔๗)

ว่าด้วยผู้มีปัญญาทรามทำให้เสียประโยชน์

(เศรษฐีโพธิสัตว์ทราบว่านายโกณฑัญญะปรุงสุราใส่เกลือ จึงกล่าวว่า)

{๔๗} [๔๗] การบำเพ็ญประโยชน์ที่ผู้ไม่ฉลาดในประโยชน์ทำก็นำความสุขมา ให้ไม่ได้ ผู้มีปัญญาทรามย่อมทำประโยชน์ให้เสียไป เหมือน นายโกณฑัญญะทำสุราให้เสียไปฉะนั้น

๘. เวทัพพชาดก (๔๘)

ว่าด้วยเวทัพพพราหมณ์ไม่เชื่อคำเตือนพระโพธิสัตว์

(พระโพธิสัตว์เห็นพราหมณ์ผู้เป็นอาจารย์เสียชีวิตเพราะไม่เชื่อฟังคำ เตือนของตนที่ไม่ให้ร่ายมนต์ชื่อเวทัพพะ คิดถึงเหตุนั้นแล้วจึงกล่าวว่า){๔๘} [๔๘] ผู้ใดปรารถนาประโยชน์โดยไม่ถูกอุบายผู้นั้นย่อมเดือดร้อน ดังเช่นพวกโจรชาวเจติรัฐฆ่าเวทัพพพราหมณ์แล้วพากันถึง ความพินาศหมดสิ้น