๔. มกสชาดก เล่ม ๒๗

เสยฺโย อมิตฺโต มติยา อุเปโต

น เตฺวว มิตฺโต มติวิปฺปหีโน

มกสํ วธิสฺสนฺติ หิ เอฬมูโค

ปุตฺโต ปิตุ อพฺภิทา อุตฺตมงฺคนฺติ.

มกสชาตกํ จตุตฺถํ.

มีศัตรูผู้มีความรู้ยังประเสริฐกว่า

ส่วนมิตรผู้ไร้ปัญญาไม่ประเสริฐเลย

เพราะว่าลูกชายผู้โง่เขลาคิดว่า เราจักฆ่ายุง

ได้ทุบหัวของพ่อเสียแล้ว

มกสชาดกที่ ๔ จบ