arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค

๕. จันทาภชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค จันทาภชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๖–๖๖

หน้า ๖๖

๕. จันทาภชาดก (๑๓๕)

ว่าด้วยผู้เข้าถึงอาภัสสรพรหม

(พระโพธิสัตว์มาจากอาภัสสรพรหมโลกยืนกล่าวอยู่ในอากาศว่า)

{๑๓๕} [๑๓๕] ในโลกนี้ ผู้ใดหยั่งถึงกสิณ ที่มีแสงจันทร์เป็นอารมณ์และมีแสงอาทิตย์เป็นอารมณ์ด้วยปัญญาได้ ผู้นั้นย่อมเข้าถึงอาภัสสรพรหมโลก ด้วยฌานที่ไม่มีวิตก

๖. สุวัณณหังสชาดก (๑๓๖)

ว่าด้วยโลภมากลาภหาย

(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)

{๑๓๖} [๑๓๖] บุคคลได้สิ่งใด ควรยินดีด้วยสิ่งนั้น เพราะความโลภเกินไปเป็นบาป นางพราหมณีจับพญาหงส์ถอนขนจึงเสื่อมจากทอง

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑คำว่า กสิณ หมายถึง วัตถุอันจูงใจ คือ จูงใจให้เข้าไปผูกอยู่ เป็นชื่อของกัมมัฏฐานที่ใช้วัตถุ สำหรับเพ่งเพื่อจูงจิตให้เป็นสมาธิ มี ๑๐ อย่าง คือ (๑) ปฐวีกสิณ กสิณคือดิน (๒) อาโปกสิณ กสิณ คือนํ้า (๓) เตโชกสิณ กสิณคือไฟ (๔) วาโยกสิณ กสิณคือลม ทั้ง ๔ อย่างนี้เรียกว่า ภูตกสิณ กสิณ คือมหาภูตรูป ๔ (๕) นีลกสิณ กสิณคือสีเขียว (๖) ปีตกสิณ กสิณคือสีเหลือง (๗) โลหิตกสิณ กสิณ คือสีแดง (๘) โอทาตกสิณ กสิณคือสีขาวทั้ง ๔ อย่างนี้เรียกว่า วัณณกสิณ กสิณคือสี (๙) อากาสกสิณ กสิณคือที่ว่าง (๑๐) วิญญาณกสิณ กสิณคือวิญญาณ (ขุ.ปฏิ.อ. ๑/๘๙) พึงดูเทียบ ใน ที.ปา. (แปล) ๑๑/๓๗๖-๓๗๗ ในที่นี้ กสิณที่มีแสงจันทร์เป็นอารมณ์ หมายถึงโอทาตกสิณ กสิณที่มีแสงอาทิตย์ เป็นอารมณ์ หมายถึงปีตกสิณ (ขุ.ชา.อ. ๒/๓๐๙)
  2. ๒อาภัสสรพรหมโลก หมายถึงพวกเทพหรือพรหมชั้นทุติยฌานภูมิทั้ง ๓ ชั้น คือ (๑) ปริตตาภา ชั้นพวกมีรัศมีกายน้อย (๒) อัปปมาณาภา ชั้นพวกมีรัศมีกายมีประมาณมิได้ (๓) อาภัสสรา ชั้นพวกมีรัศมีกายสุกปลั่งซ่านไป (ที.ม.อ. ๑๑๐, ม.มู.อ. ๑/๓๘. องฺ.สตฺตก.อ. ๑๘๑, ขุ.จู.อ. ๕๘)
  3. ๓ฌานที่ไม่มีวิตก ในที่นี้หมายเฉพาะทุติยฌาน (ขุ.ชา.อ. ๒/๓๑๐)

จบ ๕. จันทาภชาดก