พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๕. จันทาภชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๓๕. จนฺทาภชาตก (๕)
๕. จันทาภชาดก (๑๓๕)
ว่าด้วยผู้เจริญแสงจันทร์เป็นอารมณ์
(พระโพธิสัตว์มาจากพรหมโลกชั้นอาภัสสรพรหมอยู่ในอากาศแล้วกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค จันทาภชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๔–๓๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๕–๕๕
จนฺทาภํ สุริยาภญฺจ โยธ ปญฺญาย คาธติ
อวิตกฺเกน ฌาเนน โหติ อาภสฺสรูปโคติ.
จนฺทาภชาตกํ ปญฺจมํ.
บุคคลใดในโลกนี้หยั่งถึงกสิณมีแสงจันทร์
และแสงอาทิตย์เป็นอารมณ์ด้วยปัญญา
บุคคลนั้นย่อมเข้าถึงอาภัสสรพรหมได้ด้วยฌานอันไม่มีวิตก
จันทาภชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. จันทาภชาดก