arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค

๖. ทุพพจชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๑๑๖. ทุพฺพจชาตก (๖)

๖. ทุพพจชาดก (๑๑๖)

ว่าด้วยคนที่ว่ากล่าวได้ยาก

(นักระบำโพธิสัตว์กล่าวกับอาจารย์ผู้ไม่เชื่อคำของบัณฑิตว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค ทุพพจชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๙–๒๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๘–๔๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อติกรมกราจริย มยฺหมฺเปตํ น รุจฺจติ

จตุตฺเถ ลงฺฆยิตฺวาน ปญฺจมายสิ อาวุโตติ.

ทุพฺพจชาตกํ ฉฏฺฐํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ท่านอาจารย์ ท่านทำการเกินกว่าที่จะทำได้

การกระทำนั้นไม่เป็นที่พอใจผมเลย

ท่านกระโดดข้ามพ้นหอกเล่มที่ ๔ ได้แล้ว

ถูกหอกเล่มที่ ๕ ทิ่มแทง

ทุพพจชาดกที่ ๖ จบ

จบ ๖. ทุพพจชาดก