๕. อนุสาสิกชาดก เล่ม ๒๗

ยายญฺญมนุสาสติ (๑) สยํ โลลุปฺปจารินี

สายํ วิปกฺขิกา เสติ หตา จกฺเกน สาสิกาติ. (๒)

อนุสาสิกชาตกํ ปญฺจมํ.

นางนกป่าชื่ออนุสาสิกา

พร่ำสอนนกเหล่าอื่นอยู่เนืองนิตย์

แต่ตนเองกลับโลภจัด

จึงถูกล้อรถบดขยี้ขาดเป็น ๒ ท่อนนอนอยู่ที่หนทางใหญ่

อนุสาสิกชาดกที่ ๕ จบ