๖. ทุพพจชาดก เล่ม ๒๗

๖. ทุพพจชาดก (๑๑๖)

ว่าด้วยโทษของการทำเกินกำลังไป

(นักกายกรรมโพธิสัตว์กล่าวกะอาจารย์ผู้ไม่เชื่อฟังบัณฑิตว่า)

{๑๑๖} [๑๑๖] ท่านอาจารย์ ท่านได้ทำสิ่งที่เกินกำลังไป การทำของท่านนั้น แม้กระผมเองก็ไม่ชอบใจ ท่านโดดพ้นหอกเล่มที่ ๔ ได้ แต่ถูกหอกเล่มที่ ๕ เสียบเข้าจนได้

๗. ติตติรชาดก (๑๑๗)

ว่าด้วยนกกระทาตายเพราะปาก

(ดาบสโพธิสัตว์แสดงสาเหตุที่ทำให้นกกระทาถูกฆ่าว่า)

{๑๑๗} [๑๑๗] คำพูดที่ดังเกินไป คำพูดที่รุนแรงเกินไป คำพูดที่พูดเกินขอบเขตไปย่อมฆ่าบุคคลผู้มีปัญญาทรามเสียดุจเสียงขันฆ่านกกระทาที่ขันดังเกินไปฉะนั้น

๘. วัฏฏกชาดก (๑๑๘)

ว่าด้วยนกกระจาบรอดตายเพราะอุบาย

(นกกระจาบโพธิสัตว์บอกอุบายที่รอดตายมาได้ว่า)

{๑๑๘} [๑๑๘] คนเราเมื่อไม่คิดก็ย่อมไม่ได้รับผลพิเศษ ท่านจงดูผลแห่ง อุบายที่เราคิดเถิด เราพ้นแล้วจากการถูกฆ่าและถูกจองจํามาได้ก็ด้วยอุบายนั้น