๑๐. โกสิยชาดก เล่ม ๒๗

ยถา วาจา จ ภุญฺชสฺสุ ยถา ภุตฺตญฺจ พฺยาหร

อุภยนฺเต น สเมติ วาจา ภุตฺตญฺจ โกสิเยติ ฯ

โกสิยชาตกํ ทสมํ ฯ

กุสนาฬิวคฺโค ๑ เตรสโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

กุสนาฬิสิริวฺหยโน จ ยสํ

ทธิมมฺพกฏาหกปญฺจมโก

อถ ปาปสขิรพิฬารวตํ

สิขิโกสิยสวฺหยเนน ทส ฯ

ดูกรท่านผู้โกสิยะ ท่านจงกินยาให้สมกับที่ท่านอ้างว่าป่วย หรือจงทำการงานให้สมกับอาหารที่ท่านบริโภค เพราะถ้อยคำกับการกินของท่านทั้ง ๒ ประการ ไม่สมกัน.

จบ โกสิยชาดกที่ ๑๐.

จบ กุสนาฬิวรรคที่ ๑๓.

__________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กุสนาฬิชาดก ๒. ทุมเมธชาดก

๓. นังคลีสชาดก ๔. อัมพชาดก

๕. กฏาหกชาดก ๖. อสิลักขณชาดก

๗. กลัณฑุกชาดก ๘. มูสิกชาดก

๙. อัคคิกชาดก ๑๐. โกสิยชาดก.