๑๐. โกสิยชาดก เล่ม ๒๗

๙. อัคคิกชาดก (๑๒๙)

ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกชื่ออัคคิกะลวงกินหนู

(พญาหนูโพธิสัตว์ต่อว่าสุนัขจิ้งจอกว่า)

{๑๒๙} [๑๒๙] กระจุกขนนี้หาได้มีเพราะเหตุแห่งบุญไม่ แต่มีเพราะเหตุแห่งการหากิน ฝูงหนูไม่ครบตามจำนวนการนับหาง พอกันทีนะ เจ้าอัคคิกะ

๑๐. โกสิยชาดก (๑๓๐)

ว่าด้วยถ้อยคำกับการกินไม่สมกัน

(พราหมณ์มาณพผู้เป็นศิษย์พระโพธิสัตว์พูดเตือนนางพราหมณีว่า)

{๑๓๐} [๑๓๐] แม่โกสิยะ เธอจงกินยาให้สมกับที่ท่านอ้างว่าป่วย หรือไม่ก็จงพูดให้สมกับอาหารที่กินเข้าไปเพราะถ้อยคำกับการกินของ เธอทั้ง ๒ ประการไม่สมกันเลย

จบ กุสนาฬิวรรคที่ ๑๓

รวมชาดกที่มีวรรคนี้ คือ

๑. กุสนาฬิชาดก ๒. ทุมเมธชาดก

๓. นังคลีสชาดก ๔. อัมพชาดก

๕. กฏาหกชาดก ๖. อสิลักขณชาดก

๗. กลัณฑุกชาดก ๘. มูสิกชาดก

๙. อัคคิชาดก ๑๐. โกสิยชาดก

๑๔. อสัมปทานวรรค

๑. อสัมปทานชาดก (๑๓๑)

ว่าด้วยการไม่รับของทำให้เกิดการแตกร้าว

(สังขเศรษฐีโพธิสัตว์กล่าวกะภรรยาที่ร้องไห้อยู่ว่า)

{๑๓๑} [๑๓๑] ไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาลย่อมเป็นโทษให้แตกร้าวกันได้เพราะไม่ยอมรับของ เหตุนั้นเราจึงรับเอาข้าวลีบ ๔ ทะนาน มาด้วยคิดว่าไมตรีของเราอย่าได้แตกร้าวไปเลยขอให้ไมตรี ของเรานี้ดำรงยั่งยืนต่อไปเถิด

๒. ปัญจภีรุกชาดก (๑๓๒)

ว่าด้วยผู้รอดพ้นจากเหตุที่น่ากลัว

(พระโพธิสัตว์นึกถึงเหตุการณ์ที่ตนรอดตัวมาได้ จึงอุทานว่า)

{๑๓๒} [๑๓๒] เราไม่ตกอยู่ในอำนาจของพวกผีเสื้อนํ้าเพราะความเพียรที่มั่นคง ดำรงอยู่ในคำแนะนำของท่านผู้ฉลาด และเป็นผู้ไม่หวาดหวั่น ต่อความกลัวและความขลาด ความสวัสดีจากภัยใหญ่นั้นจึงมีแก่เรา