พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
อัชฌัตตัตติกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๑–๒๑๓ (Royal Thai)4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ อัชฌัตตัตติกกุสลัตติกะ (Royal Thai Volume 44 · Mahachula Volume 44 · Mahamakut Volume 90 · Chaloem Phrakiat Volume 44)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 44, pp. 817–818
อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๓ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๑๒๖] อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีอนาคตเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๓ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ อตีตารัมมณติกกุสลติกะ
๒๐. อัชฌัตตติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๑๒๗] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายใน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ เป็นภายใน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๑๒๘] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายใน ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ เป็นภายใน ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
[๑๒๙] อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายใน ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เป็นภายใน ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เป็นภายนอก ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ อัชฌัตตติกกุสลติกะ
๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑. กุสลติกะ
๑. ปฏิจจวาร - เหตุปัจจัย
[๑๓๐] อาศัยสภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
อาศัยสภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
อาศัยสภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๒ วาร พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ อัชฌัตตารัมมณติกกุสลติกะ
End of อัชฌัตตัตติกกุสลัตติกะ