พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
กุสลัตติกสนิทัสสนัตติกะ เล่ม ๔๔
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๓–๑๔๖ (Royal Thai)4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
กุสลตฺติกสนิทสฺสนตฺติกํ
กุสลัตติกสนิทัสสนัตติกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ กุสลัตติกสนิทัสสนัตติกะ (Royal Thai Volume 44 · Mahachula Volume 44 · Mahamakut Volume 90 · Chaloem Phrakiat Volume 44)
อพฺยากตํ อนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา เอกํ อวิคเต เอกํ ฯ
สหชาตวารมฺปิ ปญฺหาวารมฺปิ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑
ในอวิคตปัจจัย มีวาระ ๑
สหชาตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร
กุสลํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: กุสลํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: กุสลํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ กุสโล อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ จ อพฺยากโต อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา: ฯ อกุสลํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อกุสโล อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ตีณิ ฯ อพฺยากตํ อนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อพฺยากโต อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: ฯ
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นกุศล อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นกุศลเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นกุศล และอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอัพยากฤตเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุยา นว อารมฺมเณ ตีณิ อวิคเต นว ฯ
สหชาตวารมฺปิ สมฺปยุตฺตวารมฺปิ ปญฺหาวารมฺปิ วิตฺถาเรตพฺพํ ฯ
กุสลตฺติกสนิทสฺสนตฺติกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๙
ในอารัมมณปัจจัย มี " ๓
ในอวิคตปัจจัย มี " ๙
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร
กุสลัตติกสนิทัสสนัตติกะ จบ
End of กุสลัตติกสนิทัสสนัตติกะ