๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน (๑๓๖) เล่ม ๓๒

นัยว่า ท่านพระรโหสัญญิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ รโหสัญญิกเถราปทานที่ ๕

๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระจัมปกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกจำปา (ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๓๘} [๔๑] เราได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าเวสสภูผู้โชติช่วง ดังดอกกรรณิการ์ประทับนั่งอยู่ที่ระหว่างภูเขา ทำให้ทิศทั้งปวง สว่างไสวดังดาวประกายพฤกษ์[๔๒] ได้มีมาณพ ๓ คนผู้ศึกษาดีแล้วในศิลปะของตนหาบเอาสิ่งของ เต็มหาบมาตามหลังเรา

[๔๓] เราผู้มีตบะใส่ดอกจำปา ๗ ดอกไว้ในห่อ เราจึงถือเอาดอก จำปาเหล่านั้นไปบูชาในพระญาณ ของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าเวสสภู[๔๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราบูชาพระญาณด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระญาณ[๔๕] ในกัปที่ ๒๙ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าวิหตาภา สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๔๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๖

๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอัตถสันทัสสกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการชมเชยพระพุทธเจ้า ๓ คาถา

(ท่านพระอัตถสันทัสสกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๓๙} [๔๗] เรานั่งอยู่ในโรงอันกว้างใหญ่ ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระผู้นายกของโลก ผู้มีอาสวะสิ้นแล้ว ผู้บรรลุพลธรรม แวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์[๔๘] “ภิกษุสงฆ์ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ รูปผู้บรรลุวิชชา ๓ ได้อภิญญา ๖ มีฤทธิ์มาก แวดล้อมพระสัมพุทธเจ้าอยู่ ใครเล่าเห็นแล้ว จะไม่เลื่อมใส[๔๙] ในมนุษย์โลกพร้อมทั้งเทวโลก ไม่มีอะไรเปรียบเทียบ ในพระ ญาณของพระสัมพุทธเจ้าพระองค์ใด พระสัมพุทธเจ้าพระองค์ นั้นมีพระญาณไม่สิ้นสุด ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส