๓. จิตกปูชกเถราปทาน (๒๕๓) เล่ม ๓๒

๓. จิตกปูชกเถราปทาน

บุพประวัติของพระจิตกปูชกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายพระเพลิงพระพุทธเจ้า

(ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๕๕} [๙] พระสยัมภูสัมพุทธเจ้า ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไร พระนามว่าอานันทะ ปรินิพพานแล้วในป่าทึบที่ปราศจากมนุษย์[๑๐] ในกาลนั้น เราจากเทวโลกมาในมนุษยโลกนี้ ได้ทำจิตกาธาน แล้วถวายพระเพลิงพระสรีระ ณ ที่นั้น และได้ทำสักการะ[๑๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดไว้ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๒] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จิตกปูชกเถราปทานที่ ๓

๔. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระจัมปกปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกจำปา

(ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๕๖} [๑๓] มีภูเขาชื่อว่าวิกนะอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ พระสมณเจ้าผู้มี อินทรีย์อันอบรมแล้วประทับอยู่ ณ ท่ามกลางภูเขานั้น[๑๔] เราได้เห็นความสงบของพระองค์ จึงมีใจเลื่อมใสได้ถือเอาดอกจำปา ๓ ดอกโปรยลงบูชา

[๑๔] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ จัมปกปุปผิยเถราปทานที่ ๔