๓. ปาฏิหิรสัญญกเถราปทาน เล่ม ๓๓

ครั้งนั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ

ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ได้เสด็จเข้าไปยังพระนคร

พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ผู้ได้วสี จำนวน ๑๐๐,๐๐๐ รูป

๓. ปาฏิหีรสัญญกเถราปทาน

ทันทีที่พระพุทธเจ้า ผู้สงบ ผู้คงที่

เสด็จเข้าพระนคร ก็ได้มีเสียงกึกก้อง

ให้การต้อนรับตามถนน

เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จเข้าพระนคร

พิณที่ไม่มีคนดีดคนเคาะ ก็บรรเลงขึ้นเอง ด้วยพุทธานุภาพ

ข้าพเจ้านมัสการพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

พระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เป็นมหามุนี

และเห็นปาฏิหาริย์แล้ว ได้ทำจิตให้เลื่อมใสในปาฏิหาริย์นั้น

พระพุทธเจ้า ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรม ช่างน่าอัศจรรย์

การที่เรามาประจวบกับพระศาสดา ช่างน่าอัศจรรย์

เครื่องดนตรีแม้ปราศจากจิตวิญญาณก็ยังบรรเลงได้เอง

ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป

เพราะข้าพเจ้าได้ความประทับใจในพระพุทธเจ้า

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการประทับใจในพระพุทธเจ้า

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

๔. ญาณัตถวิกเถราปทาน

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระปาฏิหีรสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้

ปาฏิหีรสัญญกเถราปทานที่ ๓ จบ