พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อาลัมพนทายกวรรค
๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอาลัมพนทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อาลัมพนทายกวรรค เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๙๖–๓๙๘
[๔๖] ในกัปที่ ๒๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระราชาผู้มีกำลังมาก เป็น พระเจ้าจักรพรรดิผู้มีกำลังมาก มีพระนามว่าเวภาระ[๔๗] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสุกตาเวฬิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ สุกตาเวฬิยเถราปทานที่ ๙
๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน
บุพประวัติของพระเอกวันทนิยเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการถวายบังคม
(ท่านพระเอกวันทนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๓๒} [๔๘] เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสได้ถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระนามว่าเวสสภู ผู้องอาจ สามารถ มีความเพียร ผู้ทรงชนะวิเศษ[๔๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบังคม[๕๐] ในกัปที่ ๒๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าวิคตานันทะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก
[๕๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระเอกวันทนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล
จบ เอกวันทนิยเถราปทานที่ ๑๐
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อาลัมพนทายกเถราปทาน ๒. อชินทายกเถราปทาน
๓. เทวรัตนิยเถราปทาน ๔. อารักขทายกเถราปทาน
๕. อพยาธิกเถราปทาน ๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน
๗. โสวัณณวฏังสกิยเถราปทาน ๘. มิญชวฏังสกิยเถราปทาน
๙. สุกตาเวฬิยเถราปทาน ๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน
ท่านผู้เห็นประโยชน์ทั้งหลายคำนวณคาถาได้ ๕๑ คาถา ฉะนี้แล
จบ อาลัมพนทายกวรรคที่ ๒๓
๒๔. อุทกาสนทายิวรรค
๑. อุทกาสนทายกเถราปทาน
บุพประวัติของพระอุทกาสนทายกเถระ
ว่าด้วยผลแห่งการตั้งอาสนะและตั้งนํ้าไว้
(ท่านพระอุทกาสนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)
{๒๓๓} [๑] เราออกจากประตูอารามแล้วได้ปูแผ่นกระดานสำหรับนั่ง และ ได้ตั้งนํ้าฉันนํ้าใช้ไว้ เพื่อบรรลุประโยชน์อันสูงสุด[๒] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยผลกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งอาสนะและตั้งนํ้าไว้[๓] ในกัปที่ ๑๕ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนาม ว่าอภิสามะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๔] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอุทกาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล
จบ อุทกาสนทายกเถราปทานที่ ๑
จบ ๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐)