arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อาลัมพนทายกวรรค

๓. เทวรัตนิยเถราปทาน (๒๒๓) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอาลัมพนทายกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อาลัมพนทายกวรรค เทวรัตนิยเถราปทาน (๒๒๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๒ หน้า ๓๘๙–๓๙๐

หน้า ๓๘๙

นัยว่า ท่านพระอชินทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อชินทายกเถราปทานที่ ๒

๓. ทเวรัตนิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระทเวรัตนิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายเนื้อ

(ท่านพระทเวรัตนิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๕} [๑๒] เมื่อก่อนนี้เราเป็นพรานเนื้อ ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีกิเลส ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ในป่าใหญ่[๑๓] เราจึงถวายชิ้นเนื้อแด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้แสวงหา คุณอันยิ่งใหญ่ เราได้เสวยอิสริยยศในโลก(นี้)ตลอดทั้งเทวโลก[๑๔] ด้วยการถวายเนื้อนี้ รัตนะบังเกิดแก่เรา รัตนะ ๒ ประการ เกิดแก่เราในโลกเพื่อบรรลุธรรมในปัจจุบัน[๑๕] เราเสวยรัตนะทั้งหมดนั้น เพราะผลแห่งการถวายเนื้อ ตัวของเราอ่อน และปัญญาของเรารู้ได้ละเอียดลออ[๑๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายเนื้อใดในกาลนั้น ด้วยการถวายเนื้อนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนื้อ[๑๗] ในกัปที่ ๔ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชน พระองค์หนึ่ง มีนามว่ามหาโรหิตะ มีกำลังมาก

หน้า ๓๙๐

[๑๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระทเวรัตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ทเวรัตนิยเถราปทานที่ ๓

จบภาณวารที่ ๑๐

๔. อารักขทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอารักขทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการสร้างไพที

(ท่านพระอารักขทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๖} [๑๙] เราได้ให้สร้างไพทีถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่า สิทธัตถะ และได้ถวายอารักขาแด่พระสุคตเจ้าผู้แสวงหาคุณ อันยิ่งใหญ่[๒๐] ด้วยกรรมพิเศษนั้น เราไม่เห็นภัยที่น่าหวาดเสียวเลย ความ สะดุ้งกลัวไม่มีแก่เราผู้เกิดแล้วในภพไหน ๆ[๒๑] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ให้สร้างไพทีใดในกาลนั้น ด้วยการสร้างไพทีนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสร้างไพทีถวาย

จบ ๓. เทวรัตนิยเถราปทาน (๒๒๓)