๑. อาลัมพนทายกเถราปทาน (๒๒๑) เล่ม ๓๒

๒๓. อาลัมพนทายกวรรค

๑. อาลัมพนทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอาลัมพนทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายที่จับยึด

(ท่านพระอาลัมพนทายกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๓} [๑] เราได้ถวายราวจับแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี พระโลกเชษฐ์ผู้คงที่ เป็นจอมมนุษย์[๒] เราดำเนินไปตลอดแผ่นดินอันกว้างขวางจดฝั่งสาคร ให้ความ เป็นอิสระเป็นไปในสัตว์ทั้งหลายและในแผ่นดิน[๓] เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้หมดแล้ว วิชชา ๓ เรา บรรลุแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว[๔] ในกัปที่ ๖๒ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ ๓ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าเอกาทัสสิตะ มีกำลังมาก[๕] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอาลัมพนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วย ประการฉะนี้แล

จบ อาลัมพนทายกเถราปทานที่ ๑

๒. อชินทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอชินทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายท่อนหนัง

(ท่านพระอชินทายกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๒๒๔} [๖] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์เป็นคนคอยต้อนรับหมู่คณะ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี ผู้สมควรรับเครื่องบูชา[๗] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้ประเสริฐกว่านรชน ข้าพระองค์ได้ถวายท่อนหนัง แด่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลกเพราะผลกรรมนั้น[๘] ข้าพระองค์เสวยสมบัติแล้ว เผากิเลสทั้งหลายแล้ว ข้าพระองค์ ดำรงร่างกายเป็นชาติสุดท้าย อยู่ในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า[๙] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์ได้ถวายหนังสัตว์ใด ด้วย การถวายหนังสัตว์นั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งการถวายหนังสัตว์[๑๐] ในกัปที่ ๕๐ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าสุทายกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก

[๑๑] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล