๓. สัจจสัญญกเถราปทาน (๒๑๓) เล่ม ๓๒

เวสฺสภู นาม ภควา ๒ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขโต

เทเสติ อริยสจฺจานิ นิพฺพาเปนฺโต มหาชนํ ฯ

ปรมการุญฺญปตฺโตมฺหิ สมิตึ อคมาสหํ

โสหํ นิสินฺนโก สนฺโต ธมฺมํ อสฺโสสิ สตฺถุโน

ตสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน เทวโลกํ อคจฺฉหํ

ตึส กปฺปานิ เทเวสุ อวสึ ตตฺถหํ ปุเร ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สจฺจสญฺญายิทํ ผลํ ฯ

ฉพฺพีสมฺหิ อิโต กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป

เอกผุสฺสิตนาโมว จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สจฺจสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สจฺจสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. เอกูนวุเต ฯ ๒ ม. ยุ. เวสฺสภู ตมฺหิ สมเย ฯ

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าเวสสภู ทรงแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ เมื่อทรงยังมหาชนให้ดับ (ร้อน) จึงแสดงอริยสัจ เราเป็นผู้สมควรได้รับความกรุณาอย่างยิ่ง ได้ไปสู่ที่ประชุม เรานั้น ได้นั่งฟังธรรมของพระศาสดาครั้นเราฟังธรรมของพระศาสดานั้นแล้ว ได้ไปสู่เทวโลก เราได้อยู่ในเทพบุรีนั้นตลอด ๓๐ กัลป ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้สัญญา ในกาลนั้นด้วยการได้สัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัจสัญญา ในกัลปที่ ๒๖ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง เป็นจอมแห่งชน มีนามว่าเอกผุสสิตะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสัจจสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สัจจสัญญกเถราปทาน.