๒. ปานธิทายกเถราปทาน (๒๑๒) เล่ม ๓๒

๒. ปานธิทายกเถราปทาน

บุพประวัติของพระปานธิทายกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายรองเท้า

(ท่านพระปานธิทายกเถระได้กราบทูลบุพประวัติของตนว่า)

{๒๑๔} [๖] ข้าพระองค์ได้ถวายรองเท้าแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประทับอยู่ ในป่า เพ่งณาน มีพระหฤทัยเมตตา มีเดช ทรงธรรม อบรม พระองค์แล้ว[๗] ข้าแต่พระองค์ผู้จอมมนุษย์ พระโลกเชษฐ์ผู้องอาจในหมู่นรชน ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ได้เสวยยานทิพย์ นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม[๘] ในกัปที่ ๙๔ แต่ภัทรกัปนี้ ข้าพระองค์ได้ทำกรรมใดในกาลนั้น เพราะกรรมนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายรองเท้า[๙] ในกัปที่ ๗๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ ๘ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่าสุยานะ มีกำลังมาก[๑๐] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพระองค์ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระปานธิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ ปานธิทายกเถราปทานที่ ๒

๓. สัจจสัญญกเถราปทาน

บุพประวัติของพระสัจจสัญญกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งสัจจสัญญา

(ท่านพระสัจจสัญญกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๑๕} [๑๑] พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าเวสสภูทรงแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ แสดงอริยสัจให้มหาชนดับเย็นอยู่[๑๒] เราเป็นผู้สมควรได้รับความกรุณาอย่างยิ่ง ได้ไปสู่ที่ประชุม เรา นั้นได้นั่งฟังธรรมของพระศาสดา[๑๓] ครั้นเราฟังธรรมของพระศาสดานั้นแล้วได้ไปสู่เทวโลก เราได้ อยู่ในเทพบุรีนั้นตลอด ๓๐ กัป[๑๔] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้สัญญาใดในกาลนั้น ด้วยการได้สัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัจจสัญญา[๑๕] ในกัปที่ ๒๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชนพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่าเอกผุสสิตะ มีกำลังมาก[๑๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระสัจจสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัจจสัญญกเถราปทานที่ ๓