๒. ปานธิทายกเถราปทาน (๒๑๒) เล่ม ๓๒

อารญฺญิกสฺส ฌายิโน <944> เมตฺตจิตฺตปสฺสิโน <945>

ธมฺมสฺส <946> ภาวิตตฺตสฺส อทาสึ ปานธึ อหํ.

ข้าพระองค์ได้ถวายรองเท้าแด่พระผู้มีพระภาค ผู้ประทับอยู่ในป่า ทรงเข้าฌาน มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา มีเดช ทรงธรรม ทรงอบรมพระองค์แล้ว

เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ

ทิพฺพยานํ <947> อนุโภมิ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ.

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์จึงได้ใช้สอยยานทิพย์ นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

จตุนฺนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปานธิสฺส อิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพระองค์ได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายรองเท้าคู่หนึ่ง

สตฺตสตฺตติมฺหิโต กปฺเป อฏฺฐ อาสึสุ ขตฺติยา

สุยานา นาม นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา.

ในกัปที่ ๗๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิ ๘ ชาติ พระนามว่าสุยานะ มีพลานุภาพมาก

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส ิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปานธิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปานธิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ ทุติยํ สมตฺตํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระปานธิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

ปานธิทายกเถราปทานที่ ๒ จบ