๒. เมขลทายิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

หม่อมฉันได้สร้างพระสถูป

เพื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ

หม่อมฉันได้ถวายสังวาล เพื่อนวกรรมสถูปของพระศาสดา

และเมื่อมหาสถูปสำเร็จแล้ว หม่อมฉันเลื่อมใสต่อพระมุนี

ผู้ทรงเป็นที่พึ่งของสัตว์โลก

ได้ถวายสังวาลอีกด้วยมือทั้ง ๒ ของตน

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

หม่อมฉันได้ถวายสังวาลไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการสร้างพระสถูป

กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระเมขลทายิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เมขลทายิกาเถริยาปทานที่ ๒ จบ