๘. สัตตอุปลมาลิกาเถริยาปทาน เล่ม ๓๓

[๖๗] ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้ ดิฉันได้ถวายทานใดไว้ในกาลนั้น ด้วยการถวายทานนั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคดิเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษา[๖๘-๗๐] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล

นัยว่า พระกฏัจฉุภิกขาทายิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ กฏัจฉุภิกขาทายิกาเถรีอปทานที่ ๗

๘. สัตตอุปอมาลิกาเถรีอปทาน

บุพประวัติของพระสัตตอุปลมาลิกาเถรี

ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกอุบล ๗ ดอก

(พระสัตตอุปลมาลิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๘} [๗๑] ในนครอรุณวดี มีพระมหากษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่าอรุณ ดิฉันเป็นพระอัครมเหสีของท้าวเธอ ยังไม่ได้ร้อยพวงมาลัย[๗๒] ได้หยิบดอกอุบลมีกลิ่นหอมเหมือนทิพย์มา ๗ ดอกแล้วนั่งลงในปราสาทอันประเสริฐ คิดในขณะนั้นเองว่า[๗๓] “ประโยชน์อะไรด้วยพวงมาลัยเหล่านี้ที่เราประดับศีรษะของเรา เราบูชาในพระญาณของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดจะดีกว่า

[๗๔] ชนทั้งหลายต่างก็นับถือบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราจะนั่งที่ใกล้ประตูจ ักบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้มหามุนีในเวลาที่พระองค์เสด็จมา,,[๗๕] พระชินเจ้าผู้งดงามดังต้นรกฟ้าขาว เปรียบเหมือนไกรสรมฤคราช เสด็จพร้อมด้วยภิกษุสงฆ์มาตามถนน[๗๖] ดิฉันเห็นพระรัศมีของพระพุทธเจ้าแล้วก็ร่าเริง มีใจตื่นเต้นยังไม่ทันถึงประตูเลยก็ได้บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด[๗๗] ดิฉันทำดอกอุบลซึ่งบานเต็มที่ ๗ ดอกให้กั้นแดดในท้องฟ้า ดอกอุบลเหล่านั้นกั้นแดดอยู่เหนือพระเศียรพระพุทธเจ้า[๗๘] ดิฉันมีจิตประกอบด้วยปีติ ดีใจ เกิดโสมนัส ประนมมือทำจิตให้เลื่อมใสในกาลนั้นแล้วได้เข้าถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์[๗๙] เหนือศีรษะของดิฉันเขากั้นเศวตฉัตรขนาดใหญ่ กลิ่นหอมดังกลิ่นทิพย์ฟุ้งไป นี้เป็นผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก[๘๐] บางครั้ง เมื่อดิฉันถูกหมู่ญาตินำออกไป ในกาลนั้นเศวตฉัตรคันใหญ่ย่อมกั้นแดดไว้ทั่วบริษัทของดิฉัน

[๘๑] ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักรินทรเทวราช ๗๐ พระองค์ ดิฉันเป็นอิสระในทุกแห่ง เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อย ภพใหญ่[๘๒] ได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ พระองค์ ชนทั้งหลายประพฤติตามดิฉันทุกคน ดิฉันมีถ้อยคำน่าเชื่อถือ[๘๓] ผิวพรรณของดิฉันเหมือนดอกอุบล และกลิ่นก็ฟุ้งไปเหมือนกลิ่นอุบลหอม ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

[๘๔] ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในอิทธิบาท ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ มีความบริบูรณ์ในอภิญญา นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๘๕] ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในสติปัฏฐาน มีสมาธิฌานเป็นโคจร ขวนขวายในสัมมัปปธาน นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๘๖] ความเพียรของดิฉันนำธุระใหญ่น้อยไป นำธรรมที่เป็นแดนเกษมจากโยคะมาให้ ดิฉันมีอาสวะหมดสิ้นไปแล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มีอีก[๘๗] ในกัปที่ ๓๑ แต่ภัทรกัปนี้ ดิฉันได้บูชาด้วยดอกไม้ใดไว้ ด้วยการบูชานั้น ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา[๘๘-๙๐] ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดิฉันทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า พระสัตตอุปลมาลิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สัตตอุปลมาลิกาเถรีอปทานที่ ๘

๙. ปัญจทีปิกาเถรีอปทาน

บุพประวัติของพระปัญจทีปิกาเถรี

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยประทีป ๕ ดวง

(พระปัญจทีปิกาเถรีได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๑๔๙} [๙๑] ในกาลนั้น ดิฉันจาริกอยู่ในพระนครหังสวดี ดิฉันต้องการกุศล จึงจาริกจากอารามหนึ่งไปสู่อารามหนึ่ง