๑๐. โขมทายกเถราปทาน (๓๐) เล่ม ๓๒

นคเร พนฺธุมติยา อโหสึ วาณิโช ตทา

เตเนว ทารํ โปเสมิ โรเปมิ พีชสมฺปทํ.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพ่อค้าอาศัยอยู่ในกรุงพันธุมดี ได้เลี้ยงดูภรรยาด้วยการค้าขายนั้น และปลูกพืชสมบัติ

วีถิยํ <437> ปฏิปนฺนสฺส วิปสฺสิสฺส มเหสิโน

เอกํ โขมํ มยา ทินฺนํ กุสลตฺถาย สตฺถุโน.

ข้าพเจ้าต้องการบุญกุศล จึงได้ถวายผ้าเปลือกไม้ผืนหนึ่ง แด่พระศาสดาทรงพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ซึ่งเสด็จดำเนินอยู่ที่ถนน

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โขมํ อททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โขมทานสฺสิทํ ผลํ.

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายผ้าเปลือกไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้าเปลือกไม้

สตฺตวีเส <438> อิโต กปฺเป เอโก สินฺธวสนฺทโน

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จาตุทฺทีปมฺหิ อิสฺสโร.

ในกัปที่ ๒๗ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง พระนามว่าสินธวสันทนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โขมทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

โขมทายกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

ตสฺสุทฺทานํ

สุภูติ อุปวาโณ จ สรโณ สีลคาหโก

อนฺนสํสาวโก ธูโป ปุฬิโน อุตฺติเยน จ

อญฺชลี โขมทายี จ ทเสว ตติเย คเณ

ปญฺจาสีติสตํ วุตฺตา คาถาโย สพฺพปิณฺฑิตา.

สุภูติวคฺโค ตติโย.

จตุตฺถํ ภาณวารํ.

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แลได้ทราบว่า ท่านพระโขมทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

โขมทายกเถราปทานที่ ๑๐ จบ

สุภูติวรรคที่ ๓ จบบริบูรณ์

ภาณวารที่ ๔ จบ

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุภูติเถราปทาน

๒. อุปวาณเถราปทาน

๓. ติสรณคมนิยเถราปทาน

๔. ปัญจสีลสมาทานิยเถราปทาน

๕. อันนสังสาวกเถราปทาน

๖. ธูปทายกเถราปทาน

๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน

๘. อุตติยเถราปทาน

๙. เอกัญชลิกเถราปทาน

๑๐. โขมทายกเถราปทาน

ในวรรคที่ ๓ มี ๑๐ เรื่องดังว่ามานี้

รวมคาถาทั้งหมดที่ท่านกล่าวไว้มี ๑๘๕ คาถา